6 Ocak 2013 Pazar

Hayat bir sınav !!!

Ve bu aralar sınavlarımız biraz ağır oldu :(( kısaca özetliycem ve geçicem çünkü gerçekten yüreğim kaldırmıyor dersem doğru olacak ama yazmadan da edemeyeceğim.
Eşim 22 gün önce kalp krizi geçirerek yoğun bakıma alındı kalbin arkasında oluşan pıhtıdan dolayı  5 gun yogun bakımda felç ve ölüm riskiyle yattıktan sonra 2. kalp ameliyatını geçirdi şimdi çok çok şükür ki iyi ve iyileşiyor.
Ama şu  22 günde çektiğim üzüntüyü ve korkuyu sanırım tarif edemeyeceğim hem 12 yıllık eşimi kaybetme korkusu hem de Ece'nin babasız kalma korkusu beni gerçekten perişan etti.Kızımı tanıyanlar babasına ne kadar ayrı bir düşkünlüğü olduğunu bilir onu oyalamak çok zor olacak derken akşamlarımız zor ve bazen ağlamalı geçsede güzel allahım nasıl da sabrını veriyor ilk günler saklasakta sonunda onun anlayacağı şekilde anlatmak zorunda kaldık Ece'nin ne kadar olgun ve akıllı bir çocuk olduğunu birkez daha anladık anladık diyorum çünkü maaşallah herkes aynı şeyleri söyledi.Bizim dibimizden ayrılmayan bensiz 1 saat durmayan çocuk günlerce anneanne ve babaanneyle diğer insanlarla saatler geçirdi hatta birgece babaannesinde yalnız bile kaldı hele ki bizler ağlayıp üzüldükçe veya ben hastanedeyken insanlara"babamın iyileşmesi için sabretmek zorundayız allaha dua edicez babam iyileşip gelecek" demeleri hepimizi bitirdi ama o kadar da güç verdi güç verdi demişken şu dönemimizde arayan soran dua eden herkese sonsuz kere allah razı olsun diyorum o dualar telefonlar iyi dilekler bizi ayakta tuttu ne çok sevenimiz eşimiz dostumuz varmış çok iyi anladım ve çok mutlu oldum allah insanı dostsuz bırakmasın..
Şu güne gelene kadar inanın o kadar çok duyguyu birarada yaşadım ki şuan yazıya dökmekte ve sıralamakta zorlanıyorum.Allah gerçekten eşimi bize bağışladı doktorumuzun dediğine göre bu gerçekten bir mucize eğer eşim kalp krizi geçirmeseydi (insan nelere şükreder oluyor hayatta!!) biz bu pıhtının farkında olamayacaktık ve allah korusun ani felç veya ölüm heran kapımızı çalabilirdi şuan bile kalbim sıkışıyor allah kimseyi evladıyla ve sevdiğiyle sınamasın çok çok zor..
Bu arada unutmadan pıhtının oluşum  sebebi eşimin ilk ameliyatından beri kullandığı Comodin adlı kan sıvıltıcı ilacını aksatması en büyük etken olmuş çok pişman oldu ama maalesef bazen geçoluyor  artık atlamadan içeçecek  aman diyim etrafınızda bu ilacı kullanan tanıdığınız varsa sakın sakın ilacını almamazlık etmesin sonuçları çok acı olabiliyor..
Birkaç söz daha edip artık  bu yazıyı bitirmek istiyorum aralarda bahsetmek daha iyi olacak şuan yazarken çok zorlanıyorum.
Hayat gerçekten kısa sevdiklerinizin kıymetini bilin gözlerinin içine bakın değer verin sevin sakın içinizdekileri söylememezlik etmeyin..

Şuan evimizde birarada toparlanmaya çalışıyoruz inşaallah bu günleri de hayırlısıyla atlatıcaz.
Artık bir müddet blogumda hastalık namına hiçbirşey paylaşmamaya karar verdim ( hoş ne zaman böyle niyetlensem hep daha farklı şeyler yaşadım ve yazdım bana niyet etmek yaramıyor !!) olağan günlük şeyler yazmayı özledim yahu..

Bu yazıdan sonra gayet neşeli bir blog olucak artık olsa da yazmıycam kararlıyım :)
Yaaa aklımda birşeyler daha vardı ama yorgunluktan unuttum :)
neyse daha sağlıklı daha güzel günlere saçmalamaya başlamadan bitireyim bari..

Yanımızda olan tüm dostlara öpücükler.

2 yorum:

Adsız dedi ki...

canım benim çok üzüldüm ve çok sevindim keşke senin yanında olabilseydim ianan şu satırları yazarken şok içersindeyim.çünkü facede birisi bişeyler yazıyor ama sen oldugunu bilmiyordum. keşke seni arasaydım çok üzgünüm bende kursla vs ugraşıyosun diye hep erteledim senden bekledim.neyse tekrar geçmiş olsun.sevgi :(park arkadaşın:)

Chido's dedi ki...

Cok sagol Sevgicim atlatıyoruz sukurler olsun her gun daha iyi allahtan.

Pages